Dr n. med. Cezary Szymański
Ginekolog-położnik, cytolog
Ginekolog LublinKontaktUsługiLekarz sądowyInformacje dla pacjentekOpinie pacjentekGaleria obrazów
AntykoncepcjaCiążaPołożnikNiepłodnośćNowotwory narządu rodnegoNadżerka
Nadżerka
Nadżerka szyjki macicy

Nadżerka części pochwowej szyjki macicy (bardziej poprawnie "ektopia") jest częstym schorzeniem spotykanym u kobiet. Zmiana ta nie jest traktowana jako stan przedrakowy, ale nie leczona może ułatwić rozwinięcie się tego procesu. Lekarz w trakcie badań diagnostycznych, takich jak badanie cytoonkologiczne i kolposkopowe, ustala stopień zmian, jakie pojawiły się w obrębie części pochwowej szyjki macicy i kwalifikuje do odpowiedniego leczenia. Metodami leczenia tego schorzenia są: elektrochirurgia, kriochirurgia, chirurgia klasyczna, wreszcie tzw. leczenie zachowawcze. W naszym gabinecie (Dubois 9, Lublin) wybór najlepszej metody jest indywidualny dla każdej pacjentki. Ginekolog powinien przy tym uwzględnić: budowę narządu rodnego, w szczególności szyjki macicy, wielkość zmiany, głębokość penetracji w głąb szyjki, przeszłość położniczą pacjentki, dalsze plany prokreacyjne.
Z wyłączeniem chirurgii klasycznej, która nawiasem mówiąc jest niezmiernie rzadko wskazana, pozostałe metody nie wymagają pobytu w szpitalu. Nie jest również potrzebna narkoza. Wystarczy znieczulenie miejscowe. Czasami nawet ono nie jest potrzebne.
 
 
ELEKTROCHIRURGIA

(potocznie tzw. "wypalanka", po angielsku LLETZ  ("large loop excision of the transformation zone") to obecnie światowy standard w leczeniu chorób szyjki macicy, szczególnie ektopii czyli "nadżerki". Polega na wycięciu zmiany chorobowej przy pomocy wysokiej temperatury wytworzonej w łuku elektrycznym prądu wysokiej częstorliwości. Uzyskujemy go stosując specjalne urządzenie medyczne, zwane aparatem do diatermii chirurgiczej i elektrody w kształcie pętli z cienkiego drutu. Zabieg jest całkowicie lub prawie niebolesny. Przy niektórych zmianach na szyjce macicy metoda ta jest niezastąpiona i umożliwia jednoczasowe wykonanie operacji plastycznej zdeformowanej chorobą lub porodami szyjki, co jest nie do zrobienia na przykład metodą kriochirurgii. Należy zdecydowanie podkreślić, że leczenie nadżerek nie kończy się z chwilą wykonania zabiegu usunięcia nadżerki, niezależnie od zastosowanej metody. Końcowy sukces, w sensie całkowitego i trwałego wyleczenia, jest w 100 procentach możliwy jedynie pod warunkiem kontroli procesu gojenia i w razie potrzeby czynnego sterowania tym procesem przez lekarza. Brak nadzoru nad procesem gojenia powoduje, że u 30-40% kobiet wynik leczenia jest niezadowalający mimo wykonania zabiegu usunięcia nadżerki metodą elektro- lub kriochorurgii, a w miejsce nadżerki może pojawi się na szyjce macicy endometrioza zewnętrzna szyjki.

 
KRIOCHIRURGIA

jest metodą bezbolesną, szybką (zabieg trwa około 10-15 minut) i bezkrwawą, ponieważ zniszczenie chorej tkanki następuje bez naruszenia jej ciągłości (obszar zamrożony nie jest usuwany), a organizm w ciągu maksimum 14 dni usuwa martwicę, chroniąc tkankę zdrową, co zapobiega zakażeniu gojącego się miejsca. Płytkie zamrożenie umożliwia wygojenie się miejsca leczonego bez powstania blizny, a głębokie (kriokonizacja) daje blizny elastyczne, nie powodując zaburzeń w funkcjach rozrodczych oraz rozwieraniu się szyjki macicy w czasie ewentualnego porodu. Takich zalet nie ma nawet chirurgia laserowa, mimo że efekt obu metod leczenia jest porównywalny. Natomiast lepsze niż w przypadku tradycyjnego noża chirurgicznego czy elektrycznego są efekty kosmetyczne. W ostatnim czasie metodę tę zastosowano także do wymrażania błony śluzowej macicy przy przerostach i krwawieniach. W trakcie zabiegu, mimo że jest on w zasadzie bezbolesny, czasem może wystąpić uczucie niewielkiego bólu w podbrzuszu spowodowane skurczem mięśnia macicy jako reakcja na niską temperaturę oraz objawy naczynioruchowe w postaci zaczerwienienia twarzy. Objawy te ustępują w ciągu kilku minut po zabiegu. W czasie 14 dni po zabiegu procesowi gojenia mogą towarzyszyć obfite, wodniste upławy, czy nieznaczne krwawienia.

 
Zabieg zamrożenia wykonuje się tuż po miesiączce. Pacjentka przez cały okres gojenia (od 4 do 12 tygodni, w zależności od wielkości nadżerki i indywidualnych zdolności regeneracyjnych organizmu) musi powstrzymać się od współżycia oraz przestrzegać higieny osobistej. Obfite, wodniste upławy wymagają stosowania podpasek.

KRIOCHIRURGIA znajduje zastosowanie także w leczeniu żylaków kończyn dolnych i odbytu, w dermatologii – w leczeniu wielu zmian skórnych, w tym brodawek, odcisków i bliznowców powstałych po zabiegach operacyjnych, a także w laryngologii.